تثبيت شد كه نبوت و پيامبرى خاتم الانبياء صلى اللَّه عليه وآله تعيين گشت . اين موضوع را نبى اكرم صلى اللَّه عليه وآله ، همان راستگوى امين براى ما چنين بيان فرموده‌اند : كنت أنا وعليّ نوراً بين يدي اللَّه عزّ وجلّ ، يسبّح اللَّه ذلك النور ويقدّسه ، قبل أن يُخلق آدم بألف عام ، فلَمّا خلق اللَّه آدم ركّب ذلك النور في صلبه ، فلم يزل في شيء واحدٍ حتّى افترقنا في صلب عبدالمطّلب ، ففيَّ النبوّة وفي عليّ الخلافة ؛ هزار سال پيش از آفرينش آدم ، من و على در نزد خداى عزّ وجلّ يك نور بوديم . آن نور خداوند را تسبيح و تقديس مى كرد تا هنگامى كه پروردگار سبحان آدم را آفريد . آن گاه اين نور را در صلب وى قرار داد . پس از آن نيز پيوسته اين نور يكى بود تا سرانجام ما را در صلب عبدالمطلب به دو شاخه تقسيم فرمود و از اين رو نبوت در من و جانشينى و خلافت در على است . هم‌چنين پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله مىفرمايد : إنّ اللَّه عزّ وجل أنزل قطعةً من نور ، فأسكنها في صلب آدم ، فساقها حتى قسّمها جزءين ، جزء في صلب عبداللَّه ، و جزء في صلب أبي طالب ، فأخرجني نبيّاً وأخرج عليّاً وصيّاً ؛ « 1 »

--> ( 1 ) . اين حديث را كه به « حديث نور » معروف است احمد بن حنبل شيبانى ، ابوحاتم ، عبداللَّه بن احمد ، ابن مردويه ، ابونعيم اصفهانى ، ابن عبدالبرّ ، خطيب بغدادى ، ابن مغازلى ، ديلمى ، ابن عساكر ، رافعى ، محبّ طبرى ، ابن حجر عسقلانى و ديگران نقل كرده‌اند . براى آگاهى بيشتر از اين موضوع به جلد پنجم از موسوعه ما نفحات الازهار في خلاصة عبقات الانوار كه از نظر سند و دلالت بحث شده ، مراجعه شود .